Er van uitgaande dat de pup aan de nieuwe situatie is gewend, het halsbandje wil dragen en aan de riem wil lopen en bovendien bij je komt als je hem roept, ongeveer 10 á 12 weken oud is en graag met je wil spelen, dan komt het moment dat je het gevoel krijgt: nu ga ik hem leren “af” te liggen. Je hebt de hond aan de riem, je gaat even enthousiast met hem spelen en opeens zeg je “af” en gelijktijdig geef je hem een duw in zijn nek op dezelfde manier als een oude hond dat doet. De pup blijft enigszins verschrikt liggen en jij blijft ook abrupt staan. Als je ziet dat de pup overeind wil komen, reageer je op precies dezelfde manier, je geeft het commando, je geeft hem een duw in zijn nek en je wacht of hij nu wel blijft liggen. Je wacht vijf tot tien tellen en dan speel je op dezelfde enthousiaste manier weer verder als eerst. Dus echt alsof er niets gebeurt is. En dan opeens doe je het weer. Zegt “af”, duwt in de nek, blijft staan, tot tien tellen, spelen, enz. Tijdens dit leren aan de hond moet je natuurlijk goed blijven observeren of de hond ook oppakt wat je hem wilt leren. De eerste en  de tweede keer een duw in de nek kan de pup best een beetje verlegen maken. Maar als het spel daarna gewoon weer doorgaat, zal hij snel begrijpen dat er iets nieuws aan de hand is. Als je het goed doet, zal hij na drie á vier keer al zijn gaan liggen, voordat je hem hebt aangeraakt. Zodra dat gebeurt, geef je alleen nog een duw in zijn nek als hij niet snel genoeg is. Deze oefening moet natuurlijk niet te lang duren. Als je de volgende keer de hond uitlaat, doe je deze oefening opnieuw. Als de hond meteen “af” gaat en ook blijft liggen, doe jij een stapje terug, terwijl je goed oplet of hij blijft liggen. Als de pup inderdaad blijft liggen, kun je wel twee stapjes terug doen, daarna drie stapjes, enz.

Probeer in dit stadium, als de hond meteen gaat liggen, zelf een doorgaande beweging te maken en bijvoorbeeld drie passen verder te stoppen. Zodra de hond iets begrijpt, ga je meteen uitbreiden. Dat geldt later ook bij het trainen met schapen. Daar leg je nu immers de basis voor! Vooral een veedrijver moet later goed op afstand kunnen werken.
Terug naar de oefening voor het “af” liggen. Als de hond goed wil liggen, maak je de afstand groter. Als je op vijf meter afstand kunt staan, ga je ook de wachttijd vergroten. Tien tellen worden twintig tellen, worden dertig tellen, een minuut, enz. Je gaat dus twee dingen vergroten: de tijd en de afstand.

Ik ga nog even door op het afliggen. Als de hond goed af wil liggen en ook blijft liggen als je wegloopt, dan kun je schijnbewegingen gaan maken, d.w.z. je springt plotseling weg, terwijl je oplet dat de hond blijft liggen. Zodra je ziet dat hij mee wil springen, geef je het commando “af”. Dit is overigens een belangrijk punt. Je moet vóór de hond aan zijn. Als je ziet dat hij overeind wil komen, moet je meteen het commando “af” geven. Dus niet afwachten of hij misschien toch niet blijft liggen. Dat is een basisfout.
Jij bent alleen de leider als je voor de hond zijn gevoel ongeveer zijn gedachten al kunt lezen. Zo kun je bijvoorbeeld de hond “af” laten liggen en zelf uit het zicht gaan. Je moet dan wel zodanig staan dat je nog steeds kunt zien of de hond niet overeind wil komen. Dit is voor de hond best moeilijk en vaak zal hij op dat moment achter je aan willen komen. Zo’n kritiek moment is medebepalend in hoeverre hij de “af” oefening beheerst. Dus meteen reageren als hij wil gaan staan. Als de hond door heeft dat je even daarna wel weer tevoorschijn komt, zal hij de oefening snel beheersen. En daarna de tijd weer uitbreiden. Pas na één minuut tevoorschijn komen, na twee minuten enz. Maar zorg ervoor dat jij de hond altijd kunt zien om hem, indien nodig, op tijd te corrigeren. Als jouw hond dit allemaal kan, dan komt het moment om een situatie te creëren, waar je op een heel andere plek weer tevoorschijn komt.

Ben jij op jouw “andere” plek aangekomen waar jij de hond wel kunt zien, maar hij jou nog niet, dan wacht je of hij misschien wil gaan staan. Doet de hond geen enkele poging en blijft hij mooi kijken naar de plek waar hij jou heeft zien verdwijnen, dan kom je op een gegeven moment achteloos tevoorschijn, je treuzelt nog wat om, je doet of je daar wat bezig bent en als hij jou heeft opgemerkt, maar toch braaf blijft liggen, loop je op een gegeven moment naar hem toe, je roept hem overeind en je beloont hem. In het andere geval als de hond toch overeind wil, kom je op de “andere” plek tevoorschijn terwijl je “af” commandeert en weer op die plek verdwijnt, terwijl je blijft kijken of hij nu “af” blijft. Daarna voer je het programma uit zoals is omschreven.